خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۵۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساغر لب ریز وصل، بر کف مشتاق نهزمزمهٔ آتشین بر لب عشاق نه
۲
ای قلم شعله ریز، دود دل ما بریزآتش حسرت فزوز در دل اوراق نه
۳
حسن صنم پرده سوخت، ای دل دیدار دوستناصیه بر خاک بند، حوصله بر تاق نه
۴
عرفی اگر در جگر، شعله ندانی شکستصد فلک از دود دل، بر سر آفاق نه
صفحهٔ ۱ از ۱