خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا قمرا لوعه للقمرین سکنحلت علی حریمهم فی خطر لیمنوا
۲
یا شجرا غصونه فوق سماء وهمناهز هز فی قلوبنا مرحمه لنجتنوا
۳
هر کی تو گردنش زدی گشت درازگردن اوخرمن هر کی سوختی گشت بزرگ خرمن او
۴
هر کی سرش شکافتی سر بفراخت بر فلکهر کی تو در چهش کنی یافت جهان روشن او
صفحهٔ ۱ از ۴