خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امسی و اصبح بالجوی اتعذبقلبی علی نار الهوی یتقلب
۲
ان کنت تهجرنی تهذبنی بهانت النهی و بلاک لا اتهذب
۳
ما بال قلبک قد قسا فالی متیابکی و مما قد جری اتعتب
۴
مما احب بان اقول فدیتکماحیی بکم و قتیلکم اتلقب
صفحهٔ ۱ از ۲