خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستی ده و هستی ده ای غمزه خمارهتو دلبر و استادی ما عاشق و این کاره
۲
ما بر سر هر پشته گم کرده سر رشتهبیچاره تو گشته تو چاره بیچاره
۳
صد چشمه بجوشانی در سینه چون مرمرای آب روان کرده از مرمر و از خاره
۴
ای سنگ سیه را تو کرده مدد دیدهوی از پس نومیدی بشکفته گل از ساره
صفحهٔ ۱ از ۲