خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاهکه در رقص است آن دلدار و دلخواه
۲
همی‌گو آنچ می‌دانم من و توولی پنهان کنش در ذکر الله
۳
فغان کردن ز شیر حق بیاموزنکردی آه پرخون جز که در چاه
۴
درآ چون شیر و پنجه بر جهان زنچه جنبانی به دستان دم چو روباه
صفحهٔ ۱ از ۲