خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک جام ز صد هزار جان بهبرخیز و قماش ما گرو نه
۲
ما از خود خویش توبه کردیمما هیچ نمی‌رویم از این ده
۳
یک رنگ کند شراب ما راتا هر دو یکی شود که و مه
۴
درویش ز خویشتن تهی شدپر ده تو شراب فقر پر ده
صفحهٔ ۱ از ۲