خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گشته دلت چو سنگ خارهبا خاره و سنگ چیست چاره
۲
با خاره چه چاره شیشه‌ها راجز آنک شوند پاره پاره
۳
زان می‌خندی چو صبح صادقتا پیش تو جان دهد ستاره
۴
تا عشق کنار خویش بگشاداندیشه گریخت بر کناره
صفحهٔ ۱ از ۴