خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش جوش عفو بی‌حد تو شاهتوبه کردن از گناه آمد گناه
۲
بس که گمره را کنی بس جست و جوگمرهی گشته‌ست فاضلتر ز راه
۳
منطقم را کرد ویران وصف توراه گفتن بسته شد مانده‌ست آه
۴
آه دردت را ندارم محرمیچون علی اه می‌کنم در قعر چاه
صفحهٔ ۱ از ۲