خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بخاری را تو جان پنداشتهحبه زر را تو کان پنداشته
۲
ای فرورفته چو قارون در زمینوی زمین را آسمان پنداشته
۳
ای بدیده لعبتان دیو رالعبتان را مردمان پنداشته
۴
ای کرانه رفته عشق از ننگ توای تو خود را در میان پنداشته
صفحهٔ ۱ از ۳