خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخرهتا چه زند زهره از آینه و جندره
۲
پیش تو افتاده ماه بر ره سودای عشقریخته گلگونه‌اش یاوه شده قنجره
۳
پنجره‌ای شد سماع سوی گلستان توگوش و دل عاشقان بر سر این پنجره
۴
آه که این پنجره هست حجابی عظیمرو که حجابی خوش است هیچ مگو ای سره
صفحهٔ ۱ از ۳