خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیدهز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده
۲
گهی به بحر تحیر گهی به دامن کوهکمر ببسته و در کوه کهربا دیده
۳
ورای دیده و دل صد دریچه بگشادهبرون ز چرخ و زمین رفته صد سما دیده
۴
چو جوششی و بخاری فتاد در دریاز لذت نظرش رست در قفا دیده
صفحهٔ ۱ از ۳