خلوتی با خیام
رباعی ۱۴۰
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
۲
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَستانگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]