خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلاصه دو جهان است آن پری چهرهچو او نقاب گشاید فنا شود زهره
۲
چو بر براق معانی کنون سوار شودبه پیش سلطنت او که را بود زهره
۳
ستارگان سماوات جمله مات شوندبه طاس چرخ چو آن شه درافکند مهره
۴
چو روح قدس ببیند ورا سجود کندفرشتگان مقرب برند از او بهره
صفحهٔ ۱ از ۲