خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۴۲ - آتش سینه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشیدپیش رویم همه جا نقش پریخانه کشید
۲
ماجرایی که کشید از سر زلفش دل منمیتوان گفت که در سلسله، دیوانه کشید
۳
میل بر باده و پیمانه و ساقی نکندهر که با یاد لب لعل تو پیمانه کشید
۴
دل جمعی است پریشان و، ندانم امشبکه سر زلف دلآرام تو را شانه کشید؟
صفحهٔ ۱ از ۲