خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۴۱ - نقش تو
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن‌که رخسار تو با زلف گره‌گیر کشیدفکرها کرد که باید به چه تدبیر کشید
۲
مدّتی چند بپیچید بخود آخر کارماه را از فلک آورد بزنجیر کشید
۳
خامه می‌خواست که مژگان ترا برداردراست بر سینهٔ عشاق تو صد تیر کشید
۴
چون بیاراست بدان حُسن دلاویز تُراقلم اندر کف نقّاش تو تکبیر کشید
صفحهٔ ۱ از ۲