خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۷۴ - باز، دل می‌بری
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که صد سلسله دل، بسته به هر مو داریباز دل می‌بری از خَلق، عجب رو داری
۲
خون عشّاق، حلال است، مگر در بر توکه به دل، عادت چنگیز و هلاکو داری
۳
از گل و لاله و سرو لب جو، بیزارمتا تو بر سرو قدت روضهٔ مینو داری
۴
تو پریزاده نگردی به جهان، رام کسیحالت مرغ هوا، شیوهٔ آهو داری
صفحهٔ ۱ از ۲