خلوتی با باباافضل کاشانی
غزل شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگسلم از تو، با که پیوندم؟از تو گر بگسلم به خود خندم
۲
بخت بیدار یاور من شدناگهان زی در تو افکندم
۳
بندها بود بر من، اکنون شددیدن تو کلید هر بندم
۴
کان اگر کَندَمی نیافتمیزان تو را یافتم که جان کندم
صفحهٔ ۱ از ۳