خلوتی با باباافضل کاشانی
غزل شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آب و گل که آورد، آیین جان نهادن؟بر دوش جان نازک، بار گران نهادن؟
۲
شاداب شاخ جان را، از بوم جاودانیبرکندن از چه علت، در خاکدان نهادن؟
۳
ز آوردن تن و جان، با هم چه سود بینیجز درد تن فزودن، جز بار جان نهادن
۴
گویندهٔ سمر را این حال درخور آیدصد قصه جمع کردن، صد داستان نهادن
صفحهٔ ۱ از ۳