خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۱۲ - بهاریه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگریست ابر تیره به دشت اندروزکوه خاست خندهٔ کبک نر
۲
خورشید زرد، چون کله داراابر سیه، چو رایت اسکندر
۳
بر فرق یاسمین کله خاقانبر دوش نارون سلب قیصر
۴
قمری به کام کرده یکی بربطبلبل بنای برده یکی مزهر
صفحهٔ ۱ از ۵