خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۲۶ - تغزل و بهاریه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشاده روی بهار، ای گشاده روی بهارشراب سرخ بخواه و نبید سرخ بیار
۲
بهار آمد و سنبل برآمد از لب جویبه بوی زلف تو ای شمسهٔ بتان بهار
۳
توازبهار فزونی بتا، به رنگ و به بویخود اینکه گفتم از من بسی شگفت مدار
۴
بهارگیتی روزی دو بیش خرم نیستبهار روی تو را خرمی بود هموار
صفحهٔ ۱ از ۴