خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۳۶ - تغزل
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوستان بشکفت و بلبل برکشید از دل صفیرهمچو چشم من گهرپالای شد ابر مطیر
۲
بر نشاط روی گل وقت سپیده‌دم به باغفاخته آوای بم زد عندلیب آوای زیر
۳
بوستان بشکفت چون رامشگه پروبز شاهسروبن برخاست چون بگشوده چتر اردشیر
۴
ابر تیرافکن گشود از قطرهٔ باران خدنگباد جوشن گرکشید از سیم، جوشن بر غدیر
صفحهٔ ۱ از ۳