خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۴۲ - به یکی از دوستان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شوکت ای شکسته دل دوستان خویشبر جان عاشقان مزن از هجر خویش نیش
۲
گر بنگری در آینهٔ قلب خویشتنبینی به خود ارادت یاران زپیش بیش
۳
اوقات دوستان مکن از زهر عشوه تلخقلب فسردگان مکن از نیش غمزه ریش
۴
وصل تو داشت حوزهٔ ارباب ذوق جمعهجر تو کرد خاطر مجموعشان پریش
صفحهٔ ۱ از ۳