خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۴۶ - رزم‌نامه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می فروهل زکف‌ای ترک و به یک‌سو نه چنگجامهٔ جنگ فروپوش که شد نوبت جنگ
۲
باده را روز بیفسرد بهل باده ز دستچنگ را نوبت بگذشت بنه چنگ ز چنگ
۳
رخ برافروز و رخ خصم بیندای به قیرقد برافراز و قدخصم دوتا ساز چو چنگ
۴
از بر دوش، تفنگ‌افکن و آسوده گذارلختی آن دو سر زلف سیه غالیه رنگ
صفحهٔ ۱ از ۹