خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۵۳ - دار مجازات
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همی چه گویی چندین چراست قالاقیلبه پیش این در و بر گرد آن بلند نخیل
۲
شگفت روزی، همچون قیامت از انبوهفراخنایی، مانند محشر از تهویل
۳
ز بس نظارگیان درتنیده یک به دگرببسته راه شد آمد، به عابران سبیل
۴
پیادگان و سواران ستاده صف در صفبه گرد برشده نخلی مهیب و زشت و طویل
صفحهٔ ۱ از ۵