خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۶۳ - تأسف برگذشته
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دلبر بوسه‌ای تاوان گرفتمپس از عمری خسارت جان گرفتم
۲
به آسانی مرا تاوان نمی‌دادزمین بوسیدم و دامان گرفتم
۳
نشستم در دل مشکل‌پسندانمن این اقلیم سخت آسان گرفتم
۴
سگی گر در سر راهم کمین کردبرایش زیر دامان نان گرفتم
صفحهٔ ۱ از ۱۱