خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۹۵ - دندان طمع
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دندان طمع کن که شود درد تو درمانبس درد که درمان شود از کندن دندان
۲
دندان چو بفرساید و کاهد ز بنش گوشتریم آرد و زان زاید جرثومه فراوان
۳
جرثومه گه‌خایش، در لقمه درآیدواندر عمل هضم، پدید آرد نقصان
۴
وانگاه جهد در دوران دم و گرددبس درد در اندام پدید از اثر آن
صفحهٔ ۱ از ۷