خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۹۸ - پیام به یاران تهران
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا رو به جانب تهراندوستان را ز من سلام رسان
۲
دوست گفتم ز گفت خود خجلمدوستی رخت بست از طهران
۳
همه مانند کبک در دی‌ماهکرده سرها به زیر برف نهان
۴
همه بی‌معنی‌اند و ظاهرسازهمه دل‌مرده‌اند و چرب‌زبان
صفحهٔ ۱ از ۲۰