خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۰۸ - فقر و فنا
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر تختگاه تجرد سلطان نامورم منبا سیرت ملکوتی در صورت بشرم من
۲
این عالم بشری را من زادهٔ گل و خاکملیکن ز جان و دل پاک از عالم دگرم من
۳
سلطان ملک فنایم منصور دار بقایمبا یاد هوست هوایم وز خویش بیخبرم من
۴
موجود و فانی فی‌الله هستی‌پذیر و فناخواههم آفتابم و هم ماه، هم غصن وهم ثمرم من
صفحهٔ ۱ از ۴