خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۱۲ -بیزاری از حیات
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلی است ز دست زمانه غرقه به خونهزار لعنت بر این زمانهٔ ملعون
۲
ز دستبرد حوادث دل و دماغ نماندکه آن قرین ملالست و این دچار جنون
۳
بدان خدای که با چند قطره باران دادبه باد حادثه، تخت و کلاه ناپلئون
۴
که تاج و تخت شهی این قدر نمی‌ارزدکه تیر آهی بگشاید از دلی محزون
صفحهٔ ۱ از ۱۰