خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درغمش هرشب به گردون پیک آهم می‌رسدصبرکن ای دل شبی آخر به ما هم می‌رسد
۲
شام تاریک غمش راگر سحرکردم چه سودکزپس آن نوبت روز سیاهم می‌رسد
۳
صبرکن گر سوختی ای دل ز آزار رقیبکاین حدیث جانگداز آخر به شاهم می‌رسد
۴
گر گنه کردم عطا از شاه خوبان دور نیستروزی آخر مژدهٔ عفو گناهم می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۱