خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیوند ببندند بتان لیک نپایندور زان که بپایند بگویند و نیایند
۲
وانگه چو بیایند نخندند و ز عشاقخواهند که‌شان هیچ نبوسند و نگایند
۳
گویند نباتی را، مردم به دهان درگیرند، ولی نه بمکند و نه بخایند
۴
این یوسفکان گرچه عزیزند ولیکنای کاش که هیچ از شکم مام نزایند
صفحهٔ ۱ از ۲