خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که افسر همت نهاد بر سر خویشبه دست کس ندهد اختیار کشور خویش
۲
بگو به سفله که در دست اجنبی ندهدکسی که نان پدر خورده، دست مادر خویش
۳
چه غم عقیدهٔ ما را اگر به قول سفیهکسی به کشور خود گرد کرده لشگر خویش
۴
در آب و خاک و هواهای خویش آزادیمرقیب گو بگدازد میان آذر خویش
صفحهٔ ۱ از ۲