خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانههزار نافه گشایی میان کاشانه
۲
گر از بهشت گریزد کسی رواست بسیکه هست چون تو بهشتی‌رخیش درخانه
۳
کسان زنند به دیوانگیم طعنه و منبر آن که از غم عشق تو نیست دیوانه
۴
کجا برون روی ای مهر دوست از دل منکه گنج را نسزد جای جز به ویرانه
صفحهٔ ۱ از ۲