خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودیبه تبریز آمدی این دم بیابان را بپیمودی
۲
بپر ای دل که پر داری برو آن جا که بیمارینماندی هیچ بیماری گر او رخسار بنمودی
۳
چه کردی آن دل مسکین اگر چون تن گران بودیاگر پرش ببخشیدی بر او دلبر ببخشودی
۴
دریغا قالبم را هم ز بخشش نیم پر بودیکه بر تبریزیان در ره دواسپه او برافزودی
صفحهٔ ۱ از ۵