خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۷۲ - کار و عمر دراز
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به من بر مسلم شد این نکته بازکه مردم به گیتی بماند دراز
۲
بهشرطی که فکرش نگیرد شتابمگرسویآمیزشو خورد و خواب
۳
بباید کش از این سه فکرت بروننباشد دگر فکرتی رهنمون
۴
چو شب از سر روز تاج افکندخورد شام و تن در دواج افکند
صفحهٔ ۱ از ۶