خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هَمرَنگِ جَماعَت شو تا لذتِ جان بینیدَر کویِ خَرابات آ تا دُردکشان بینی
۲
دَرکش قَدحِ سودا هِلْ تا بِشَوی رُسوابَربَند دو چَشمِ سَر تا چَشمِ نَهان بینی
۳
بُگشای دو دَست خود گَر مِیْلِ کنارَستَتبِشکَن بُتِ خاکی را تا رویِ بُتان بینی
۴
اَز بَهرِ عَجوزی را تا چَند کَشی کابینوَز بَهرِ سه‌نان تا کِی شمشیر و سِنان بینی
صفحهٔ ۱ از ۳