خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۵۶
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مرد مه‌سال (زیاد سال) افسوس(استهزاء)مکن،چه‌تو نیز بسیار مه‌سال شوی
۲
به‌مردم‌بر افسوس و خواری مکنبویژه به مه‌سال مردکهن
۳
که روزی تو مه‌سال گردی و پیرهمان بینی از رب‌بدکان هژبر
صفحهٔ ۱ از ۱