خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۵۷
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن.
۲
به زندان مکن آبرومند رامیفکن نهال برومند را
۳
(جوان گنه کاره دربان مکنبه زندان مر او را نگهبان مکن)
۴
کسی کاو ندارد ز یزدان هراسندارد تو را بی گمان نیز پاس
صفحهٔ ۱ از ۲