خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۹۴
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آن مرد کجا پدر و مادر از او آزرده و ناخشنودند همکار مباش کت داد به دوبار ندارد - هیچت با آن کس دوستی و دوشارم مباد.
۲
جوانی کز او نیست خشنود بابهم آزرده زو مادر مهریاب
۳
مشو هیچ همکار چونین کسیکزان مرد بیداد بینی بسی
۴
به جای تو نیکی ندارد نگاهازین دوستان تا توانی مخواه
صفحهٔ ۱ از ۱