خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۱۱۲
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب به پیمان (یعنی به اندازه) خور چه هر که او شراب بی‌پیمان خورد، بسا گنه که از وی آید.
۲
اگر باده نوشی به پیمانه نوشبه آیین مردان فرزانه نوش
۳
کز افزونی می ز دل‌ها گناهبرُوید، چو از تند باران گیاه
۴
وگر گفتهٔ من پسند آیدتمخور می که از می گزند آیدت
صفحهٔ ۱ از ۲