خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۱۱۳
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچند بس نیک افسونِ ماران دانی، زود زود دست به مار مبر کت بگزد، و بر جای بمیراند.
۲
تو ای مرد افسونگر چیره‌دستمبر سوی هر مار بر خیره دست
۳
مبادا کت از این دلیری همیزند زخم و بر جای میری همی
صفحهٔ ۱ از ۱