خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۱۱۶
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواستهٔ کسان دیگر تاراج مکن و نگاه مدار و به خواستهٔ خود میامیز، چه که خواستهٔ تو نیز ناپیدا و انبیر (محو) گردد، زیرا خواستهٔ ناخویش آفریده چون با آن خویش...
۲
به تاراج مردم منه پای پیشزر کس میامیز با مال خویش
۳
که مال تو نیز از میان گم شودچو آلوده با مال مردم شود
۴
زری کاندر او دیگری رنج بردنبایست آن را زر خود شمرد
صفحهٔ ۱ از ۲