خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲ - غزل
اشعار محلی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یقین دِرُم اثر امشو به های‌هایِ مو نیستکه یار مسته و گوشِش به گریه‌های مو نیست
۲
خدا خدا چه ثِمَر ای موذنا کامشوخدا خدای شمایه خدا خدای مو نیست
۳
نمود خونمه پامال و خونبهامه ندادزدم چو بر دَمَنش دست، گفت پای مو نیست
۴
بریز خونمه با دست نازِنین خودتچره که بِیتر ازی هیچه خونبهای مو نیست
صفحهٔ ۱ از ۲