خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۵ - غزل
اشعار محلی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلفای قجری رِ درهم و بشکسته مکن وازدرهای سِلامت رِ به روم بسته مکن واز
۲
گر ما رِ مِخْی‌ْ، ها، نِمِخْیْ نه، دو کلیمهاین‌بار مو رِ مثل همه‌بار خسته مکن واز
۳
یار اینجیه ا‌ِمشو مَخَن آوازه موذنتام، خادم مِچِّد، درِ گلدسته مکن واز
۴
از زلف کُتا ابروی پیوسته شو و روزعمرم رِ کُتا، رنجُمِ پیوسته مکن واز
صفحهٔ ۱ از ۱