خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۴ - غزل
اشعار محلی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی ماهت ر ببین تا عشقم باور کنیرنگ زردم ر ببین تا جورت کمتر کنی
۲
نیصب شو وخت که بوی زلفهات ر مشنومگر ببینی روز مور خاک سیا ور سر کنی
۳
زلف کر نیلیر ازی بیشتر مزن قیچی که وازمثل پیشتر نِمْتَنی چرخ مُو رَ چِنْبَرْ کِنِی
۴
ای بهار اُ‌قذر به پیش مو مخن والنازعاتگر به حال مو بیفتی الذیر از بر کنی
صفحهٔ ۱ از ۱