خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا
۲
تار و پود بوی پیراهن رسا افتاده استشکوه از هجرانِ یوسف نیست یعقوب مرا
۳
کعبهٔ مقصود را آغوشِ محرم حلقه استهرگز از طالب جدایی نیست مطلوب مرا
۴
صبرِ من در سخت‌جانی‌ها قیامت می‌کندسایهٔ بید ست زخمِ تیغ، ایوب مرا
صفحهٔ ۱ از ۳