خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افند کلیمیرا از زحمت ما چونیای جان صفا چونی وی کان وفا چونی
۲
ای فخر خردمندان وی بی‌تو جهان زندانوی عاشق بی‌دل را درمان و دوا چونی
۳
مه گوش همی‌خارد صد سجده همی‌آردمی‌گوید حسنت را کی خوب لقا چونی
۴
باری من بیچاره گشتم ز خود آوارهزان روز که پرسیدی گفتی تو مرا چونی
صفحهٔ ۱ از ۴