خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا
۲
بال من در گرد سر گردیدن گل ریخته استاز مروت نیست زین گلشن به در کردن مرا
۳
نیست در کالای من چون آب روشن پشت و رویچیست یارب مطلب از زیر و زبر کردن مرا؟
۴
گرچه از شیشه است نازک تر دل بی صبر منسینه پیش سنگ می باید سپر کردن مرا
صفحهٔ ۱ از ۳