خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را
۲
سینه اهل تعلق شاهراه تفرقه استمیهمان باشد کثافت، خانه نارفته را
۳
در دل تنگ است فتح الباب ها عشاق راخنده ها در پرده باشد غنچه نشکفته را
۴
دیده بیدار نگذارد اگر پایی به پیشقطع کردن سخت دشوارست راه خفته را
صفحهٔ ۱ از ۲