خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را
۲
آنچنان کز سر خمار می به می بیرون رودنیست غیر از بوسه درمانی خمار بوسه را
۳
چون برافروزد ز صهبا آن عقیق آبدارنعل در آتش گذارد میگسار بوسه را
۴
گفتم از خط شوق آن لبهای میگون کم شودخط یکی صد ساخت در دل خارخار بوسه را
صفحهٔ ۱ از ۴